Ελληνικά
English
Ειδική εκπαίδευση
Εκπαίδευση παιδιών με:
Χρήσιμα
Δημοψήφισμα
Ποιά είναι η γνώμη σας για την ιστοσελίδα μας;
Πολύ καλή
Καλή
Μέτρια
Θέλει περισσότερες πληροφορίες
Κακή


Δείτε τα αποτελέσματα

// //]]>

Κάποιες Φορές Τραυλίζω

Συγγραφέας: Eelco de Geus

Έκδοση: ΟΕΕΔΡΟ - Πανελλήνιος Σύλλογος Λογοπεδικών - Λογοθεραπευτών

Το βιβλίο είναι ειδικά γραμμένο για τα παιδιά 7 έως 12 ετών που έχουν αναπτύξει συναισθηματική αντίδραση στον τραυλισμό τους. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται με συμπεριφορά αυξημένης προσπάθειας ή αποφυγής ή με ανοιχτή έκφραση αρνητικών συναισθημάτων και σκέψεων σε σχέση με την ομιλία. Είναι συχνά δύσκολο να αξιολογηθούν τα πραγματικά συναισθήματα και οι σκέψεις του παιδιού που τραυλίζει και συνεπώς η παρατήρηση συμπεριφορών όπως η αυξημένη προσπάθεια και η αποφυγή μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση των αληθινών συναισθημάτων γύρω από την ομιλία του.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο εδώ.

Παιδιά με εκλεκτική αλαλία: η "σιωπηλή" μειονότητα της σχολικής τάξης

Αναστασία Ψάλτη, Σχολική Ψυχολόγος, Διδάκτωρ Τμήματος Ψυχολογίας Α.Π.Θ

Ο όρος «εκλεκτική αλαλία» (selective mutism) περιγράφει μια περίπλοκη αγχώδη διαταραχή της παιδικής ηλικίας που χαρακτηρίζεται από πλήρη έλλειψη ομιλίας, τουλάχιστον σε ένα συγκεκριμένο χώρο -συνήθως είναι η σχολική τάξη- πάρα το γεγονός ότι το παιδί μπορεί να μιλά κανονικά σε άλλους χώρους η καταστάσεις. Αν και πρόκειται για μια διαταραχή που δεν εμφανίζεται συχνά, πολλοί είναι οι εκπαιδευτικοί που στη διάρκεια της καριέρας τους έρχονται αντιμέτωποι με παιδιά που έχουν εκλεκτική αλαλία και γνωρίζουν την απογοήτευση που προκαλεί η σιωπή τους και η αντίστασή τους σε κάθε μορφή αντιμετώπισης. το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά αυτά να αφήνονται συνήθως στην τύχη τους και να περνούν με δυσκολία απ΄' όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης φέροντας την ταμπέλα του ντροπαλού ή του πεισματάρικου παιδιού.

  • Το άρθρο είναι διαθέσιμο εδώ.

Προβλήματα λόγου-ομιλίας και οι επιπτώσεις τους

Μαρία Παπαδημητρίου, Ψυχολόγος – Λογοπεδικός
Κλεονίκη Βλασσοπούλου, Εδική Παιδαγωγός

Τα προβλήματα λόγου-ομιλίας-επικοινωνίας χρίζουν έγκαιρης ανγνώρισης και αντιμετώπισης καθώς μπορεί να επηρέασουν σε μικρό ή σε μεγάλο βαθμό, την ψυχοσυναισθηματική ισορροπία του παιδιού, τη συμπεριφορά και την κοινωνική του προσαρμογή, την προσπάθειά του για μάθηση και τη μελλοντική του εξέλιξη. Τα προβλήματα αυτά συχνά συνυπάρχουν με άλλες διαταραχές γι’αυτό καλό είναι να αντιμετωπίζονται πολυθεραπευτικά και να υπάρχει στενή συνεργασία ανάμεσα στους ειδικούς, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.

Το άρθρο είναι διαθέσιμο εδώ.

Η έρευνα της ελληνικής νοηματικής. Παρατηρήσεις φωνολογικής ανάλυσης.

Βενέττα Λαμπροπούλου. Επ. Καθηγήτρια Π.Τ.Δ.Ε. Παν/μίου Πατρών

Οι Κωφοί άρχισαν μόλις τα τελευταία χρόνια να μελετώνται από κοινωνιολόγους και γλωσσολόγους ως κοινωνική ομάδα με ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά και κοινή ξεχωριστή γλώσσα. Η Νοηματική Γλώσσα, όπως πολλές άλλες γλώσσες μειονοτήτων, είναι άγνωστη για την πλειοψηφία των ακούοντων πολιτών. Πολλοί μη γνώστες της γλώσσας αυτής και της έρευνάς της την ταυτίζουν με την παντομίμα, λόγω του ότι τόσο η Νοηματική όσο και η παντομίμα χρησιμοποιούν τα ίδια "όργανα" έκφρασης, δηλαδή το σώμα και το πρόσωπο.

Διατυπώσεις του τύπου "η Νοηματική είναι διεθνής", "απεικονίζει συγκεκριμένες έννοιες", "έχει περιορισμένες δομικές δυνατότητες", "είναι φτωχή σε λεξιλόγιο", "είναι τηλεγραφική" κτλ. είναι χαρακτηριστικές της γενικότερης άγνοιας του κόσμου για τη Νοηματική. Υποδηλώνουν ακόμα και μια υποτίμηση για τη γλώσσα αυτή, αντίληψη που επικρατεί γενικότερα για τις γλώσσες των μειονοτήτων που πολιτικά ως "ανεπίσημες" γλώσσες δεν έχουν δύναμη, όπως άλλωστε δεν έχουν πολιτική δύναμη και οι ίδιες αυτές οι μειονότητες. Δυστυχώς πολλές φορές οι αντιλήψεις αυτές για τη Νοηματική προέρχονται από ανθρώπους που δουλεύουν χρόνια με κωφούς, όπως δασκάλους κωφών, γιατρούς και άλλους "ειδικούς". Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι έρευνες της Νοηματικής Γλώσσας άρχισαν από επιστήμονες άσχετους με τους κωφούς και την εκπαίδευσή τους, δηλαδή γλωσσολόγους των οποίων το πρωταρχικό ενδιαφέρον δεν ήταν να ερευνήσουν το τι επιτρέπεται να μάθουν οι κωφοί μαθητές ή το αν η Νοηματική Γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον τους αφορούσε το ερευνητικό ερώτημα εάν ο τρόπος που χρησιμοποιούσαν οι Κωφοί για να επικοινωνήσουν, δηλαδή τα Νοήματα, είχαν κάποια κοινή δομή και αν αυτή η δομή ήταν γλωσσολογική δομή.

Η εργασία είναι διαθέσιμη εδώ.

επιστροφή